කඳුරට රජයේ කාර්යාලයක සේවයෙහි නිරත මොහුට මධුවිත තොල ගෑමට ඇත්තේ අපමණ ගිජුකමකි. මේ බව පවුලේ උදවියත්, අසල්වාසීනුත්, සේවා ස්ථානයේ අයත් හොඳ හැටි දනිති.

ගම්බද ප‍්‍රදේශයක සිට නරගයේ රැුකියාවට පැමිණෙන මොහු රැුකියාව දෙවැනි තැන තබා මත් වතුර පානයට මුල් තැන දී කටයුතු කරන මැදි වයස ඉක්ම වූ අයෙකි. එදා වැටුප ලැබූ දවසයි.

කාර්යාලයේ සේවා නිමාවෙන් පසු ඔහු මිතුරන් හා එක්ව රිසි සේ මත් වතුර පානය කළේ නගරයේ ඒ සඳහාම වෙන් කර තිබූ ස්ථානයකය. මත්පැන් පානයෙන් රතු ඉර ඉක්ම වූ ඔහු සිය යහළුවන් පිරිවරා බස් නැවතුම්පොළට පැමිණියත් ගමට යන අවසාන බසය ද ඒ වන විට පිටත්ව ගොස් ඇති බව ආරංචි විය. මිතුරෝ එක්ව සිය මිතුරා ත‍්‍රිරෝද රථයකින් මැදියම් රැය ඔන්න මෙන්න කියා තිබියදී නිවසේ අයට හොරා ඔහුගේ නිවෙසට ගෙනයාමට කතිකා කර ගත්හ.

ඒ මිතුරාගේ බිරිය සිය ස්වාමිපුරුෂයාට පමණක් නොව මිතුරන්ට ද දෝස් මුරේ දැමීම දන්නා බැවිනි. නිවැසියන්, අසල්වාසීන්ටත් නිවසේ ඇති කරන සුනඛයාටත් හොරා නිවෙසෙහි පිටුපස මුළුතැන්ගේ පිලෙහි ඇති තරමක උසකින් යුතුව සාදා ඇති මිරිස් අඹරන ගල රඳවා ඇති බැම්මට සිය මිතුරා නොවැටෙන ආකාරයට හේත්තු කළ ඔවුහු පිම්මේ තුන්රෝද රථයෙන් පිටවූහ. මත්පැන් පානය කළ අය අලූයම් කාලයේ හැමූ සිසිල් සුළඟ ගත දැවටී අවදි විය. මේ වන විට වෙරි මත ගතිය ද ඔහු කෙරෙන් තරමක් පහව ගොස් තිබිණි.

ඔහුට පෙර දින රාත‍්‍රියේ බස් නැවතුම්පොළට පැමිණි වග සිහිපත් විය. ඔහුට තැන නොතැන මතක නැති විය. මල්ලියේ, රත්තොටට යන බස් එක ගියා දැයි කීප වරක් කෑ ගසන්නට විය. නිවෙස තුළ නිදා සිටි බිරියත්, දරුවනුත් නින්දෙන් අවදි වී ඔහු නිවස තුළට ගත්හ. මොහු නිවසට පැමිණි ආකාරය දැනගත්තේ සෑහෙන කාලයකට පසුවය.