ඔහු ආයතනයක සේවකයෙකි. දිනක් පුවත්පත් දැන්වීමකට ඔහුගේ දෙනෙත් ඇදී ගියේය. වශී ගුරුකම් - තමා හැරගිය පෙම්වතා, පෙම්වතිය, දින හතකින් දෙපා මුලට කැමති අයකුගේ හිත දිනාගැනීමට නම රැුගෙන එන්න, එහි සඳහන් විය. ලිපිනය සොයා ගිය ඔහුට රතු වස්ත‍්‍රයකින් සැරසුණ කාන්තාවක් නිවසේ සාදන ලද දේවාලයකදී හමුවිය. පරල වූ ඇය, ‘‘දරුවාගේ වුවමනාව මොකක්දැයි” විමසුවාය. ‘‘මෑණියෝ, මට සල්ලි තියෙන කාන්තාවකගේ හිත දිනාගන්න  ඕනේ’’ ඔහු පැවසීය. ‘‘දරුවෝ  ඕක මට සුළු දෙයක් එයාගේ තොරතුරු කියන්න” ඇය පැවසූ විට ඔහු පිළිතුරු දෙමින්, ”එයා වැදගත් රක්ෂාවක් කරන්නේ, මහත්තයා මැරිලා, දරුවන් නැහැ වයස ටිකක් වැඩියි. මාත් එක්ක හිතවත්” යැයි කීය. ‘‘ඒ තැනැත්තියගේ නම ගෙනාවද?” ඇය විමසූ විට හෙතෙම කාන්තාවගේ නම ලියා ඇය අත තැබීය. ”මම මේ වැඬේ කරලා දෙන්නම්, ඔය වගේ දේවල් මම කොච්චර කරලා තියනවාද? දැන් රුපියල් පන්දාහක් දෙන්න. ඉතිරි පන්දහ වැඬේ කෙරුනාට පස්සේ,” ඇය කීවාය. ඔහු රුපියල් පන්දහසක් දුන්විට ඇය කුඩා සුරයක් ගෙලේ පැළඳුවාය. දින හතකින් ඉටුවන බව පැවසූවත් මාස තුනක් ගතවූවත් කාරණය ඉටුවුණේ නැත. ඔහු දේවාලයට දුරකතනයෙන් කතා කළවිට ඇය පැවසුවේ සුරය කිල්ලට අසුවී ඇති නිසා නැවත ජීවම් කළ යුතු බවය. නැවත ඉක්මණින්ම ඇය මූණ ගැසෙන බව ඔහු මෙම ලියුම්කරුට පැවසීය.
(ක‍්‍රිස්ටෝපර් සීපියන්)